زمانهوار

زمانهوار

بیا که بال و پری باز در فلک بزنیم

سری چو حور به خلوتگهِ ملک بزنیم

بهیادِ آدم و حوّا در این حلاوتِ حال

به زخمهای گشاده کمی نمک بزنیم

به جامِ صوفیِ دوران غمابِ حق ریزیم

چنین به خرقهفروشانِ خُم کَلَک بزنیم

بهپاسِ علمِ یقینِ قلندرانِ قدر

مَثَل ز شبههٔ شیخ و جهولِ شک بزنیم

سکوتِ سرد و سیاهیست کهکشان مرا

به راهِ شیری ازین شطِّ شب شتک بزنیم

زمانهایست که غیر از تو محرمِ دل نیست

چه حرفها که ز دل با تو قاصدک بزنیم

زمانهوار رهِ ابتذال پیمودیم

بیا به قلبِ خود از این زمان محک بزنیم

تیر ۱۳۸۱

طنطنه، فرّخ سائس، نشر هماذر، چاپ اول، تبریز، ۱۳۸۳، ص۷۵.